Son Sığınak..!

November 29, 2016

“Güneş ufukta parladığında, dalga dalga eğmeçler sarmallar çizerek cıvıldamaya başlar kuşlar. Ozan gibi, türküleriyle gökyüzünde gelin telleri, örümcek ağları gibi sallanan teller bırakırlar. İşte Akdeniz’i kendine özgü kılan güneş. Işığı, üstüne düştüğü nesneleri aydınlatmakla kalmaz görülene bir şair hülyası verir. Bu yalnızca Akdeniz’in güney ve kuzey kıyıları için geçerli bir gerçektir. Ve bu, en az sekiz bin yıllık insanoğlunun anılarını saklamaktadır. “ Halikarnas Balıkçısı"

 


                                 

    Akdeniz’i, özellikle bizim Akdeniz’imizi en iyi anlatan kalemlerden birinin sızdığı ruhtur o beden, balıkçının bedeni. On yıllar öncesinin Halikarnasos’lu acaba bugünlerde o cennet koylarında gezinse geldiği sürgünde kalmayı arzu eder miydi bilinmez ama bizim konumuz az kalan sığınaklarımızdan, ekolojisini koruyabilmiş son limanlardan biri; Köyceğiz…
    Işık deyince akla gelen kuşkusuz Akdeniz, özellikle de Türkiye için Güney Batı Akdeniz, Likya ya da Teke diyarıdır. Adının bile ışıktan geldiği rivayet edilir. Hakkıdır  da hani…
    Her yanında, her ayında, her anında bambaşka ışık oyunlarının insanı, doğayı, yaşamı sarmalayan bu diyarın kapısında Köyceğiz nazire eder gibi karşılar ışığıyla ruhları. Akılları başlardan alırcasına, her yeni gün “evet ben bugün gibi görmedim ışığı” nidalarını bıkmadan usanmadan tekrarlatan haliyle tanımı gerçekten güçtür. 
    Işık oyunlarındaki bu dayanılmaz hıza ve değişime karşın Köyceğiz’de yaşam o hızın tam aksi, yavaştır, sessiz ve sakindir. Belki de ışığın ışık hızıyla dalgalanan haline nazire edercesine sükûtun hakim olduğu yaşam insanı sarmaladıkça, ışığın oyunlarına dalıp gitme halini aşılar rüyalara. Bir bardak çay yada bir fincan kahvenin sırdaşlığında göl hali, saatleri ve bardakları kovalarken zamanı yok sanabilir akıl. Öylece daldığın ufuktaki tepe kanalın ağzıdır, hemen sağında suda yansıyan heybetli görünümüyle dikili dağa, yamaçlarında Günlük Ağaç’larının gölde ışıklar la yansayan dansıyla  dikilen dağa; bizim buralarda Ölemez derler ya pek çok hikayeyi barındırır şifalı su kaynaklarında. Hemen eteklerinde şifası yüz yıllardır insanı sarmalamakta, hikayelere hikayeler katmaktadır bugünde adı Sultaniye olan şirin köyde. Geceye değin zamanı kovalamışsanız ki bu hiç de zor değildir, ışıkları Ölemez’ in eteklerinde göz kırpar, o göz Sultaniye Kaplıcalarının gözüdür. Davetkardır, şifalıdır ve ruhunda tam üç binyılın öyküleri gizlidir. Antik çağda Leton Rahiplerinin nezaretinde sunarken şifasını Ölemez’ in fokurdayan yanı, Roma döneminde Hristiyan ezgilerine kaymışsa da, günümüzde mescit inde kıble bulan insanların secdelerine şenlik eder. Limanından suya atlayıp bir kaç kulaç savurduğunuzda antik çağın Kalbis Çayına da varmıştır bedeniniz. Bir başka hikaye eşlik eder size dokunuşundaki maviyle yeşil çatışmasında. Adı Türk rengidir ya, biz Turkuaz dedik öyle de kaldı. İşte gerçek Turkuazdır kulaçlarınızın altındaki suyun rengi. Gönlünde Köyceğiz’e has kefallerin okşandığı, ruhuna levreklerin, çipuraların, caretta ve Nil kaplumbağalarının sızdığı o naif sular. Kalbis Çayının mistik hikayesi, platonik mitolojik aşk hikayesidir. Ayrıca bir şehrin, bin yıllara meydan okuyan yaşam döngüsünün de başlangıç hikayesi. 
    Nefesiniz yeterde kulaç atmayı sürdürürse beden , sağ yanında belirecek Kralların Mezarları Kaunos’a yaklaştığınızı fısıldar ölüm sessizliğinde. Hemen altında Kral Olmayanların, Çandırlıların son yurdu nazire eder gibi bekler oracıkta. Selvi ağaçlarının arasından sızan bakışlar nar bahçelerinde çiçek kovalayan arıları da yakalayacaktır. 
    Hız düşte saklıdır Köyceğiz’de, yaşamda ise sakinlik hakimiyeti her yanınızdan sarmalayacaktır bedeni. İşte o kadife dokunuşların keyfine sıkıca sarılacak olursanız daha nice öyküler fısıldar size Köyceğiz Gölü’nün ışık oyunları. 
    Balıkçı Akdeniz’i bir kıta olarak tanımlasa da, Anadolu diyarında Ege ayrı Akdeniz ayrıdır. Köyceğiz ne Egedir ne de Akdeniz. Egeden güneye giden ruha Ege Köyceğiz’de son bulmuş gibi gelir. Tam da son bulduğu nokta Köyceğiz’in batı selamı Nam Nam çayıdır. Akdeniz’den kuzeye seyreden ruh içinde Göcek tüneli sonrası Akdeniz biter, işte tamda orada Köyceğiz başlar.
 

Tags:

Facebook
Please reload

Tanıtılan Yazılar

5.Köyceğiz Bisiklet Festivali

April 26, 2019

1/1
Please reload

Son Paylaşımlar

December 3, 2016